مىدهم ) همانا « عمرو » مىشود و به كنارى مىرود ( از لحاظ نحوى متصرف مىشود و قبول تنوين و جر مىنمايد ) ، ( شاعر عمرو با « واو » را منقلب از عمر مىداند كه بعد از حرف جر قرار گرفته است كه هم متصرف شده و هم واو به او اضافه شده است ) . و از حاجتى كه از او خواستم غافل شد پس از چه جهت دچار شب‌بيدارى و ناراحتى شدم . و داستان « كسى كه به عمرو پناه ببرد » را حتما شنيده‌اى پس من هم بيشتر از اين برايت نمىگويم . ( مراد شاعر استشهاد به شعر معروف زير است ) : كسى كه در هنگام گرفتارى به عمرو پناه ببرد مانند كسى است كه از باران تند بهارى به آتش پناه ببرد . و آن واو ، عاطفه نيست و اگر واو عطف بود هيچ‌گاه طرف واقع به من شد . و اگر واو حال بود هيچ‌گاه پنهان نمىشود و اگر براى قسم بيايد كار خوبى نيست كه با آن قسم بخورند ( يعنى قسم خوردن زياد كراهت دارد ) . يا اين‌كه واو « ربّ » ( كه به معناى چه كم يا چه بسيار به كار مىرود ) بيشتر به معنى تأسف از كمى به كار مىرود و استفاده براى زيادى افراد بر خلاف معروف و مشهور است . يا واو كه به معناى همراهى مىآيد و هيچ‌گاه نديدم كه با كلمه « خير » استفاده شود يا واو جمع كه از جدايى و دورى انسان جلوگيرى مىنمايد . و چه بسيار است كه عارض دلدار را به او تشبيه كرده‌اند كه دل عاشقان را با آتش همواره داغ كرده و علامت مىگذارد . و خداوند او را از بين خواهد برد به شكل واو ( يعنى همان عارض واو مانند را در قبر مانند واو دفن مىكنند ) و مرا به ياد دال قد و قامت خود انداخت كه در وسط بدنم تشكيل شده است و قبل از اين مانند الف راست قامت و ايستاده بود . 1489 - شطرنج « محمد بن ابراهيم انصارى » در اين بيت عدد بيوتات شطرنج را به ضبط درآورده إن رمت تضعيف شطرنج بجملته * ها واوه طفجز مد زود دحا 6744073809561615 * * * اگر بخواهى مقدار تضعيف خانه‌هاى شطرنج را بدانى اينست 6744073809561615 . « 1 »

--> ( 1 ) . اين مصراع از مصراع دوم شعر ، به حساب ابجد استنباط شده است .